In mijn vorige verhaal is te lezen dat mijn hart eerder dit jaar al eens vreselijk is gebroken. Dit is helaas, of gelukkig misschien want spelenderwijs leert men, niet de eerste keer geweest. Mijn hart heeft inmiddels al wat krasjes en een enorme deuk opgelopen. Oma zou zeggen ‘daar word je hard van’, en ze heeft gelijk. Zoiets vormt je en maakt je uiteindelijk tot degene die je nu bent. Zelf heb ik ook menig mannenhart in mijn carrière, al dan niet per ongeluk, weten te breken. Maakte ik het niet zelf uit dat regelde ik wel dat ik het leven van mijn slachtoffer tot een regelrechte ramp maakte, waardoor het slachtoffer in kwestie geen andere keuze had om de relatie met mij te verbreken. Nee, ik kan niet zeggen dat ik er trots op ben, maar ik ben gewoon onhandig als het om dit soort zaken gaat. Waar ik echter altijd voor heb gewaakt is om iemand bewust pijn te doen. Daarnaast geloof ik in karma. Karma met een ochtendhumeur (lees; slechte karma) kan veel oplossen en scheelt een hoop eigen negatieve energie. Toch heb ik karma een tijdje geleden wel een handje of twee geholpen….

‘Wanneer gaan we nou eens een biertje drinken?’ vroeg een jongen met verleidelijke stem tijdens een tennistoernooi aan mij. Hij gaf er nog een flinke knipoog en een geile blik achteraan. Gelijk speelden al mijn allergieën tegelijk op. ‘Gadver, wat een player’, dacht ik en keek hem met eenzelfde blik als in mijn gedachte aan. Als toernooileider wist ik inmiddels zijn naam en de bijbehorende reputatie als enorme player (hierna; de player). De player kwam naast me zitten en ik vroeg of hij niet ergens op een rots moest gaan staan om te brullen en op zijn borst te kloppen, want dat is wat het vermeende alfamannetje hoort te doen, toch? Hij was echter niet door mijn opmerking uit het veld geslagen en moest lachen. Meestal is een beetje bot zijn al genoeg om ze af te laten druipen maar deze vond het kennelijk erg uitdagend. Hij antwoordde dat het niet eerlijk was om hem te veroordelen op basis van zijn reputatie. Zelf zou ik dat ook niet willen en zo kreeg hij ook nooit een eerlijke kans. Als ik echt stoer was, zou ik hem een kans moeten geven en met hem uit eten gaan. Aan het veroordelen van iemand heb ik zelf inderdaad een gruwelijke hekel.Nu ben ik geen heilige en soms heb ik ook mijn momenten, maar meestal ben ik daarin best fair, en op zich had de player wel een punt, ik kende namelijk alleen zijn reputatie maar de player zelf had ik nog nooit echt gesproken.

Drie weken en heel wat afwijzingen later, nooit iemand direct zijn zin geven want dan is de lol er zo af, gingen we wat eten in de stad. Tot mijn verbazing was het, nadat mijn vijandige en argwanende houding wat was weggezakt, best gezellig met de player. Na het etentje hadden we nog een paar keer wat afgesproken en ik had het best naar mijn zin, al bleef mijn onderbuikgevoel negatieve signalen afgeven, meerdere dagen dus het was geen buikgriep. Op een avond zaten we te chillen op mijn balkon en vroeg ik hem of hij nog steeds gebruik maakte van zijn tinderapp. Ik had de app immers op zijn telefoon zien staan en het behoorde in het reputatiepakket thuis. Hij gaf aan dat hij alleen nog maar met mij aan het daten was en ook na veelvuldig vragen bleef hij ontkennen ook maar iets met de app te doen.

Omdat het onbeduidende gevoel niet weg ging vroeg ik een collega om hulp. Dit resulteerde in het volgende. We maakten een tinderprofiel aan van een zelfverzonnen dame genaamd ‘Eva’** wat zeker bij hem in de smaak zou vallen. Aangezien Tinder op gps werkt, zorgden we dat we vlak in de buurt van zijn huis kwamen. Dat was eenvoudig want ons werk was vlakbij zijn huis. Na wat swipen kwam zijn foto voorbij en schoven we hem naar rechts. Voor een high five was het nog te vroeg want er was nog geen sprake van een match en er was ook nog een te verwaarlozen kans dat de player toch de waarheid sprak en oprecht iets voor mij voelde. Totaal niet meer aan gedacht op dat moment, best pessimistisch haha. Nog diezelfde middag hadden we een match met de player. Gelijk begon hij een gesprek en de hele middag werd er flink op los geappt. We maakten een plan van aanpak waarbij mijn collega met hem die avond zou appen wanneer hij bij mij zou zijn. Dan wist hij in ieder geval niet dat ik in het complot zat.

Die avond begon hij al wat nukkig tegen mij te doen. Iets met dat hij vond dat hij bij mij thuis was en ik moest koken, wilde hij dood of zo? Ik kan helemaal niet koken. Uiteindelijk verliet hij vroeg mijn huis. Tegen Eva**, onze fictieve persoonlijkheid, zei hij dat de avond nog jong was en vroeg of ze zin had om zijn kant uit te komen. Nadat hij zijn adres had gegeven en vermoedelijk naakt op de bank was gaan liggen, is mijn collega thuis in haar eigen bed in slaap gevallen. De volgende ochtend zag ze tal van ongeruste berichtjes van de player met waar ze bleef en of alles wel goed was. Hij had tot zeker half 2 gewacht op haar. Zonde van die kaarsjes, de slagroom en de andere speeltjes die hij vermoedelijk had klaargezet. Streek één was geleverd.

De volgende dag appte ik als mijzelf naar hem of hij zin had om die avond wat te gaan doen. Hij liet weten dat hij tot zeker tien uur in de avond bezig was op school en dat afspreken dan geen zin meer had. Hij liet Eva echter weten dat, nadat ze haar excuses had aangeboden en beloofd had het allemaal uit te leggen, hij die avond op tijd klaar zou zijn en dat ze wel ergens in een café in de plaats X, voor beiden een half uur rijden, in konden afspreken. Dan kon zij uitleggen wat er nu precies de avond ervoor mis was gegaan. Liegen tegen mij dat je geen tinder gebruikt is één, maar liegen dat je alleen met mij date en die avond geen tijd hebt terwijl je wel tijd maakt om met een andere chick af te spreken raakt mij in mijn ego en maakt me wraaklustig. Ik zou hem leren… Nee, dit verhaal loopt niet af zoals dat van Snuffie. Ik heb niets strafbaars gedaan.

Rond acht uur die avond was ik weer eigenaar van ‘Eva’ en appte ik de player waar we af konden spreken. Hij vertelde enthousiast dat hij al onderweg was richting plaats X en noemde een naam van een café waar Eva heen kon gaan. Eva ging akkoord en vertelde dat ze wegreed van huis. Uiteraard was de player eerder bij het café dan Eva waarop hij haar appte. ‘Het parkeren is hier enorm lastig dus bestel maar vast een drankje, ik kom eraan’, stuurde Eva. De player bestelde vast een drankje en wachtte op Eva. En wachtte en wachtte en wachtte…. Na een kwartier begon hij haar te appen maar ze reageerde niet. Na een half uur werd het geheel een beetje sneu waarop ik de player uit eigen naam maar een appje had gestuurd met daarin de volgende tekst; ‘Maar goed dat jij niet meer op Tinder zit, de vriendin van mijn collega zit iemand te dissen via Tinder door iemand helemaal voor niets naar een café in X te laten komen. En waarom? Omdat de player het nooit van de meester zal winnen’.

Epiloog

De player was woest maar kon uiteindelijk de humor er wel van inzien. We hebben het uitgepraat maar voor de zekerheid had ik alle scherpe voorwerpen in mijn huis verstopt. Hopelijk heeft hij er iets van geleerd. Het gezegde ‘al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel’, lijkt me in casu toepasselijk al twijfelde ik nog wel even over die van de rotte appel. Ik blijf me overigens verbazen waarom mensen zoveel moeite doen om te liegen terwijl de waarheid vertellen zoveel makkelijker is.

** dit is niet haar echte naam maar een fictief gekozen naam om herkenning te voorkomen

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Post comment